Czytam sobie

Wracam

2012-02-03T03:17:00.000-08:00

To były ciężkie dni, już nie pamiętam kiedy tak chorowałam. Ale tak się niestety kończy kiedy człowiek zwleka z pójściem do lekarza. A jak już dotrze to jest tak chory, że ledwo się rusza. A potem ląduje na tydzień w łóżku z zapaleniem oskrzeli. Ale już jest lepiej. Bardzo powoli wracam do siebie. Mam nadzieję, że jak najszybciej uda mi się nadrobić recenzyjne zaległości i odwiedzić Wasze blogi.

Wyniki Candy!

2012-01-19T00:06:00.000-08:00

Nadeszła chwila aby ogłosić wyniki candy. Bardzo dziękuję za życzenia oraz za Wasze zgłoszenia. Nie spodziewałam się, że będzie ich tak dużo. Najchętniej nagrodziłabym wszystkie osoby ale niestety nagrody są tylko dwie:)
Zakładając bloga nie sądziłam, że to mnie tak wciągnie. Jest dla mnie źródłem radości i chwil tylko dla siebie. Dzięki niemu poznałam mnóstwo fantastycznych i wspaniałych osób.
Bardzo dziękuję Wam za wsparcie jakie od Was otrzymuję, za każdy komentarz zostawiony na moim blogu oraz za to, że tak miło przyjęłyście mnie do blogowego świata.

"Wyspę palm" wygrywa :

"Zew pustyni" wygrywa:

Gratuluję zwyciężczyniom i proszę o kontakt e-mail.

2012-01-13T00:26:00.000-08:00

Tytuł: Kradzione róże
Autor: Anna Łacina
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Ilość stron: 352
Data wydania: 2010r.

Jakiś czas temu na blogu http://prowincjonalnenauczycielstwo.blogspot.com/
wygrałam książkę Anny Łaciny pt."Kradzione róże".

Poznajemy historię dwóch sióstr Róży i Jaśminy. Jaśmina, studentka medycyny, razem z przyjaciółmi,a w tym między innymi z Romkiem wyjeżdża do Grecji.Piękna pogoda, niesamowite krajobrazy, obok wspaniali przyjaciele to gwarancja udanych wakacji. Jednocześnie jednak Jaśmina próbuje uporządkować swoje uczucia do Romka, nie wiedząc co on tak naprawdę czuje do niej.
Róża tak jak robiła to od lat wyjeżdża w wakacje na pielgrzymkę do Częstochowy. Jedzie z grupą znajomych osób jednak na miejscu oddziela się od nich. Poznaje tajemniczego młodzieńca i tu zaczynają się jej kłopoty. Ulegając jego namowom, postanawia udać się z nim w dalszą podróż. Początkowo dzwoni do rodziców i informuje co się z nią dzieje i gdzie jest ale po jakimś czasie przestaje się odzywać.W tym momencie Celerowie uświadamiają sobie, że ich córka zaginęła. Rozpoczynają poszukiwania, w które angażuje się cała rodzina, przyjaciele i sąsiedzi.Nie liczy się nic tylko odnalezienie Róży całej i zdrowej.

Książka porusza równolegle dwa wątki i każdy z nich jest ciekawy i interesujący. Początkowo opowieść w przyjemny i leniwy sposób przenosi nas w wakacyjny, letni świat, dopiero od pewnego momentu akcja nabiera rozpędu i od lektury nie sposób się oderwać.

Anna Łacina w inteligentny sposób pokazuje jak łatwo można zmanipulować młoda dziewczynę. Przecież tak naprawdę chłopak nie używa w stosunku do niej przemocy, jest wręcz nadskakująco miły. A jednak przejmuje nad Różą całkowitą kontrolę. Nad dziewczyną rozważną i rozsądną bo taka przecież jest.
Autorka dość jasno uczy nas abyśmy w kontaktach z obcymi zachowali dużą ostrożność i nie ufali osobom, których nie znamy. Różne zagrożenia i niebezpieczne sytuacje mogą spotkać zarówno ludzi młodych jak i dorosłych.

"Kradzione róże" to bardzo mądra historia, uważam, że koniecznie powinni ją przeczytać wszyscy, a przede wszystkim młodzież oraz rodzice nastoletnich dzieci.

"Rok w poziomce"

2012-01-12T06:04:00.000-08:00

Tytuł:"Rok w Poziomce"
Autor: Katarzyna Michalak
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Ilość stron: 365
Data wydania: 2010r.

"Rok w Poziomce" to pierwsza książka Katarzyny Michalak, którą przeczytałam. I już wiem, że na pewno nie ostatnia. Ciepło płynące z każdej strony urzekło mnie i zawładnęło całkowicie.

Ewa to młoda kobieta poszukująca sensu życia. Ma za sobą bardzo trudne dzieciństwo. Wychowywana tylko przez mamę i babcię, a potem także przez ojczyma. Ani on ani przyrodnie rodzeństwo nie pałają do Ewy ciepłymi uczuciami. Potem jest jeszcze gorzej. Mąż okazuje się okrutnym,egoistycznym brutalem Cudem udaje się kobiecie uwolnić od niego. Z dnia na dzień zostaje bez mieszkania i środków do życia. Ma tylko jedno marzenie: biały domek bez łap we wsi Urle. Jednak na zakup domu potrzebne są pieniądze. Tu z pomocą przychodzi jej przyjaciel Andrzej. Oferuje Ewie gotówkę w zamian za to ona w ciągu roku znajdzie książkowy bestseller. I tak powstaje wydawnictwo "Impresja". W ten sposób poznajemy Karolinę autorkę "Lata w Jagódce". Dziewczyna choruje na białaczkę i czeka na przeszczep szpiku. Poznamy również Tę Michalak, która niczym dobra wróżka zjawia się w najbardziej potrzebnych momentach.

"Rok w Poziomce" czyta się lekko i szybko, nie sposób jednak się od niej oderwać. Przeczytałam całą od razu. Piękna okładka, dobry papier i idealna czcionka też nie są tu bez znaczenia.

Książka wywołała u mnie mnóstwo pozytywnych emocji. Pełna magii, ciepła i optymizmu, którego tak bardzo mi potrzeba. Umacnia wiarę w dobrych ludzi. Zapewnia, że prawdziwi przyjaciele zawsze są obok, chętni do pomocy. Wie, że podarowane dobro wróci do nas w podwójnej dawce.Pomaga uwierzyć, że nawet najbardziej niedorzeczne marzenia się spełniają.

Bardzo poruszył mnie wątek przeszczepu. Z własnego doświadczenia (wprawdzie nie był to przeszczep szpiku ale innych organów) wiem, że w naszym kraju jest bardzo mało dawców, nieproporcjonalnie zupełnie do biorców. Bardzo długo czeka się na przeszczep, chociaż w niektórych przypadkach jest on jedyną szansą na uratowanie życia. Dlatego dziękuję Pani Kasi ,że pisząc o tym w swojej powieści nagłośniła ten problem.

"Rok w Poziomce" to balsam, który leczy zły humor i szarość dni. I co z tego, że jest przesłodzony i naiwny? Dla mnie to tylko zaleta tej książki. W literaturze nie szukam smutku i cierpienia . To czego szukam znalazłam w "Roku w Poziomce".

Urodzinowe Candy Książkowe

2012-01-10T09:53:00.000-08:00

Ponieważ niedługo są moje urodziny, a ja tak jak dostawać to lubię dawać prezenty, więc ogłaszam Urodzinowe Candy Książkowe. Nagrody są dwie:

Zasady:

1.Należy napisać komentarz pod tym postem i wskazać, którą książkę chce się wygrać.

2. Proszę o umieszczenia banerku informującego o Candy na swoim blogu.

3. Będzie mi bardzo miło, jeśli dodasz mój blog do obserwowanych/ulubionych i będziesz do mnie zaglądać.

4. Zgłoszenia przyjmuję do 16 stycznia 2012, losowanie odbędzie się 17 stycznia:)

5. Na adres zwycięzcy czekam do 20 stycznia.
6. Zabawa przeznaczona jest dla osób posiadających bloga i mieszkających w Polsce.

"Rymowanki wrażliwe na tematy kłopotliwe"

2012-01-09T06:40:00.000-08:00

Tytuł: Rymowanki wrażliwe na tematy kłopotliwe
Autor: Magdalena Kotowska
Wydawnictwo: Impuls
Ilość stron: 116
Data wydania: 2011r.

Rymowanki wrażliwe na tematy kłopotliwe to zbiór wierszy terapeutycznych dla dzieci. Książka podzielona jest na dwie części. Pierwsza to " Kłopotliwe tematy" i porusza tak trudne zagadnienia jak choroba, kłamstwo, kradzież czy smutek. W drugiej częście poznamy przeróżne rodzaje charakterów oraz osobowości ludzi.

Często zastanawiamy się jak rozmawiać z dziećmi na kłopotliwe tematy. Język dorosłych jest dla nich trudny i niezrozumiały. Zdarza się więc, że zamiast wyjaśnić dany problem wywołujemy niepokój lub wręcz przerażenie. Jeszcze gorszym sposobem jest unikanie dyskusji. Nie możemy przecież uchronić dzieci przed trudnymi sytuacjami. Świat nie zawsze jest dobry i kolorowy. Mały człowiek powinien wiedzieć co to jest niepełnosprawność, choroba czy śmierć. Musi zdawać sobie sprawę z tego, że może spotkać na swojej drodze ludzi złych i nieuczciwych i musi wiedzieć jak się przed nimi bronić.

"Rymowanki wrażliwe na tematy kłopotliwe" zachwyciły mnie od pierwszej strony. Ja też często miałam problem jak wytłumaczyć swoim córkom pewne zagadnienia. Tak żeby zrozumiały ale żeby też nie były przestraszone. Teraz już nie mam takiego kłopotu. Książkę mam zawsze pod ręką i często z niej korzystam. Pozwolę sobie tez przytoczyć jedną z wielu wspaniałych rymowanek:

"Porozmawiaj ze mną"

Niektórzy ludzie wciąż powtarzają:

"Dzieci i ryby głosu nie mają".

Lecz to nieprawda, przyznacie sami,

dzieci są ludźmi, a nie rybami.

Więc porozmawiaj ze mną , mamo,

również o troskach i kłopotach.

Mnie też ogarnia czasem wzruszenie,

żal, smutek, gorycz albo tęsknota.

Ja przecież też mam serce i duszę,

i choć są one jeszcze wciąż małe,

zwierzyć się komuś czasami muszę,

wyjaśnić sprawy niezrozumiałe.

A kiedy będziesz ze mną rozmawiać,

przytul mnie, proszę. Powiedz, że kochasz.

Ja nie zostawię Cię również samej,

wówczas gdy będziesz cichutko szlochać.

Proste słownictwo i krótkie rymowane zdania w formie wierszyków są idealne dla dzieci. Jednak mimo, że do nich adresowane to uważam, iż powinny być im czytane przez dorosłych. Zarówno przez rodziców jak i nauczycieli czy opiekunów. Rymowanki poruszają dany temat ale nie zawierają konkretnej odpowiedzi. Przede wszystkim prowokują do rozmowy dziecka z osobą dorosłą.

Wiem, że w dzisiejszym świecie ciągle brakuje nam czasu. Ale naprawdę warto znaleźć chociaż parę chwil dziennie na czytanie pociechom tych wierszyków oraz na wspólną dyskusję.
Od najmłodszych lat uczmy dzieci tolerancji, zrozumienia oraz stosowania się do obowiązujących zasad. Na pewno zaprocentuje to w przyszłości.

Książka do kupienia tutaj
Za możliwość przeczytania dziękuję Panu Pawłowi z Wydawnictwa Impuls.

"Zjadając siebie"

2012-01-01T11:32:00.000-08:00

Tytuł: Zjadając siebie
Autor: Candidia Crewe
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Ilość stron: 246
Data wydania: 2008r.

Opis z okładki:
Pięknie napisany i niesamowicie szczery pamiętnik kobiety opowiadający ojej normalnym-nienormalnym stosunku do jedzenia. Candida Crewe zastanawia się, czy jest cokolwiek normalnego w stosunku kobiet do jedzenia i wagi. Podczas gdy inni dostrzegają jej godną pozazdroszczenia szczupłą sylwetkę, sama Candida wciąż zamartwia się, czasami obsesyjnie, o swoją wagę.

Czy tak jest rzeczywiście? Moim zdaniem nie!
Naprawdę próbowałam przeczytać tę książkę. Dawałam jej szansę nie raz, robiłam w sumie cztery podejścia. Ale nie dam rady przeczytać całej pozycji, dobrnęłam tylko do połowy...

Owszem Candidia Crewe opisuje swój stosunek do jedzenia ale robi to w sposób tak zagmatwany, że książkę czyta się bardzo ciężko. A szkoda bo poruszone są w niej bardzo ważne i trudne tematy takie jak bulimia czy anoreksja. W zasadzie nazwy te wtrącane zostają jedynie przy okazji, autorka nie poświęca im żadnej uwagi.
Brak jest dialogów, a opisy są długie, nużące i nieciekawe.
"Zjadając siebie" to lektura, z której nie dowiemy się niczego interesującego, a dodatkowo jej czytanie jest bardzo męczące i nie sprawia przyjemności.

2011-12-31T12:07:00.000-08:00

Życzę Wam w Nowym Roku

samych szczęśliwych chwil,
spełnienia najskrytszych marzeń,

radości i wielkiej miłości,

a także wielu przeczytanych, wspaniałych książek:)

Podaję także przepis na cudowny 2012 rok:

Weź dwanaście miesięcy, obmyj je dobrze do czysta
z goryczy, chciwości, pedanterii i lęku,
podziel każdy miesiąc na 30 lub 31 części,
tak żeby zapasu starczyło akurat na rok.
Każdy dzień przyrządzaj oddzielnie
biorąc po jednej części pracy i dwie części wesołości i humoru.
Dodaj do tego trzy kopiaste łyżki optymizmu,
łyżeczkę tolerancji, ziarnko ironii i szczyptę taktu.
Następnie masę tę polewaj obficie miłością.
Gotowe danie ozdób bukiecikami małych uprzejmości
i podawaj je codziennie z pogodą ducha .

"Zew pustyni"

2011-12-29T11:35:00.000-08:00

Tytuł: Zew pustyni
Autor: Teresa Fortis
Wydawnictwo: Hachette
Ilość stron: 344
Data wydania: 2011r.

Młoda kobieta Teresa zostaje zatrudniona jako stewardesa w saudyjskich liniach lotniczych. Jest to praca jej marzeń mimo, że tak naprawdę przypomina bardziej więzienie. Pracownice mieszkają w kampusie otoczonym przez ogromny mur. Na terenie ośrodka jest wszystko: sklepy, lekarz i inne punkty usługowe.
Kobiety owszem mogą opuszczać to miejsce ale najpóźniej o 23 muszą być z powrotem. Młode stewardesy zawsze muszą mieć nienaganny makijaż,pomalowane paznokcie czy określoną fryzurę.To tylko kilka z rzeczy, które kobiet w Arabii muszą. Chociaż może należałoby napisać, które im wolno. Bo można im naprawdę niewiele. Ich rola sprowadza się do służenia mężczyźnie i zaspokajaniu jego potrzeb. Bardzo popularna jest w tym kraju prostytucja, Arabowie płacą ogromne pieniądze za seks z dziewczętami z kampusu.

Miałam ogromną nadzieję, że książka będzie bardzo interesująca. Sugerowałam się tutaj piękną okładką oraz opisem na niej.
Jednak muszę powiedzieć, że niestety mocno się zawiodłam. Oczekiwałam porywającej powieści, a dostałam nudny reportaż.

Gdyby odjąć te wszystkie opisy wylotów i przylotów Teresy to jej cała historia zmieściłaby się na stronach 1/3 książki. Denerwujące były te ciągłe opisy lotów tzn." we wtorek leciałam do Paryża", "w czwartek wróciłam z Dżuddy" i tak przez całą książkę.
Byłam bardzo ciekawa życia kobiet w Arabii ale zostało temu zagadnieniu poświęcone mniej miejsca niż opisom pracy Teresy, a szkoda.

"Zew pustyni" to lektura, która można przeczytać ale nie jest ani ciekawa ani ekscytująca.

"Jak wytrzymać z dorosłymi i nie zwariować"

2011-12-29T10:01:00.000-08:00

Tytuł: "Jak wytrzymać z rodzicami i nie zwariować"
Autor: Aniela Cholewińska - Szkolik
Wydawnictwo: Zielona Sowa
Ilość stron: 160
Data Wydania: 2011r.

Książka nazwana jest niezbędnikiem nastolatka. I zupełnie słusznie!

Podzielona jest na cztery rozdziały:
- ja i rodzina
- ja i szkoła
- ja i społeczeństwo
- tylko ja
Zawiera odpowiedzi na różne pytania, które często zadają młodzi ludzie. Porusza wiele problemów nurtujących współczesną młodzież.
Czytelnik dowie się jak wytrzymać z rodzicami, rodzeństwem i czy warto pomagać w domu.
Pozna sposoby na efektowną naukę, nadrobienie szkolnych zaległości czy redukcję stresu. Zaczerpnie wiedzę na temat uzależnień, dojrzewania oraz zasad dobrego wychowania.

To tylko kilka z przedstawionych w niezbędniku zagadnień. Wszystkie tematy omówione są w sposób czytelny i zrozumiałym dla nastolatka językiem.
Atrakcją są także umiejętnie wplecione w treść testy,quizy oraz oraz różne porady.
Na uwagę zasługuje także piękna szata graficzna, ilustracje są zabawne i kolorowe.

"Jak wytrzymać z dorosłymi i nie zwariować" to książka pogodna, barwna i radosna.
Polecam gorąco!

Książka do kupienia tutaj

Za możliwość przeczytania dziękuję Pani Kornelii z Wydawnictwa Zielona Sowa.

"Zaplątani w miłość"

2011-12-29T01:15:00.000-08:00

Tytuł: "Zaplątani w miłość"
Autor: Rosella Rasulo
Wydawnictwo: Zielona Sowa
Ilość stron: 192
Data wydania: 2011r.

Mel i Simona to dwie normalne, siedemnastoletnie dziewczyny. Przyjaźnią się od zawsze dlatego nie mają przed sobą żadnych tajemnic i wiedzą o sobie wszystko. Największym sekretem Mel jest to, że jako Queen Bee prowadzi bloga o swoich uczuciowych porażkach. Tylko Simona zna całą prawdę, ma nawet uprawnienia administratora bloga, wszak przyjaciółka darzy ją bezgranicznym zaufaniem.
Wszystko się zmienia wraz z pojawieniem się Maksa. Zostaje on chłopakiem Simony i wydaje się, że ich związek jest idealny. Z czasem Maks zaczyna się także spotykać z Mel, co oczywiście odbywa się w tajemnicy przed dziewczyną. W czasie takiego intymnego spotkania nakrywa ich Simona. Pragnąc się zemścić się na nielojalnej przyjaciółce wyjawia na blogu, kto tak naprawdę jest Queen Bee.
Czy przyjaźń przetrwa tę próbę? Która z dziewcząt zostanie z Maksem? Czy wybaczą sobie?

"Zaplątani w miłość" to książka, która w prosty sposób pokazuje siłę przyjaźni oraz lojalność wobec bliskiej osoby. Lektura zmusza nas do zadania sobie pytania "czy powinniśmy ufać innym bezgranicznie?". Skąd mamy wiedzieć czy nasze zaufanie nie zostanie kiedyś wykorzystane w zły sposób? Ale z drugiej strony co znaczy przyjaźń bez zaufania?

Książka napisana jest prostym, przyjemnym językiem. Czyta się ją szybko i wciąga od początku. Im bliżej końca tym trudniej się od niej oderwać.

Pomimo tego, że lektura traktuje o nastolatkach to polecam osobom w każdym wieku.

Książka do kupienia tutaj

Za możliwość przeczytania dziękuję Pani Kornelii z Wydawnictwa Zielona Sowa.

"Świąteczne opowieści"

2011-12-28T11:03:00.000-08:00

Tytuł: "Świąteczne opowieści"
Teksty: Maureen Spurgeon, Gill Davies
Ilustracje: Gill Guile
Wydawnictwo: Zielona Sowa
Liczba stron: 64
Data wydania: 2011

"Świąteczne opowieści" to zbiór barwnych opowiadań, których tematyka nawiązuje do Świąt Bożego Narodzenia. Historyjki w sam raz dla małego czytelnika, napisane z pomysłem i humorem.

Poznamy wyjątkowego dziadka, który marzył o pomarańczowej kurtce i ...deskorolce,a także elfa Koszałka, który bardzo się zmęczył przy pakowaniu prezentów dla dzieci.
Dowiemy się, że renifery zachorowały w przeddzień Wigilii,a Mikołajowi prezenty pomogły rozwieźć sympatyczne pingwiny.
Okaże się, że bałwanki też mogą bać się ciemności,a ulubioną zabawą Gwiazdkowych Wróżek jest śnieżna bitwa.

Opowiadań jest szesnaście i wszystkie pełne są ciepła i świątecznej magii. Ukazują jak może cieszyć zarówno dostawanie jak i dawanie prezentów. Uświadamiają także, że każde nawet z pozoru nierealne marzenia mogą się spełnić.

"Świąteczne opowieści" to książka idealna także na prezent. Pięknie wydana, na dobrym papierze. Na ogromny plus zasługuje szata graficzna, ilustracje są śliczne, kolorowe i takie "dziecięce".

Cała książka jest pogodna, radosna i nasycona ciepłem i magią Świąt Bożego Narodzenia.

Książka do kupienia tutaj tutaj

Za możliwość przeczytania dziękuję Pani Kornelii z Wydawnictwa Zielona Sowa

Moje koty

2011-12-20T08:00:00.000-08:00

Gdyby ktoś pół roku temu powiedział mi, że będę miała dwa koty nie uwierzyłabym.
Wcześniej nigdy nie lubiłam tych zwierząt, jednak w sierpniu wszystko się zmieniło.
U brata mojego męża kotka urodziła młode no i stało się. Moja rodzina oszalała na ich punkcie. Dzieci ciągle prosiły "Mamo, zgodzisz się?", a mąż wcale nie był lepszy. Pełna obaw wyraziłam zgodę i trafiły do nas dwa kociaki, kotka i kotek.
No i już chyba się domyślacie co było dalej. Pokochałam te dwa stworzenia najmocniej jak umiem. Nie wyobrażam sobie, że moglibyśmy ich nie mieć. Uwielbiam je.

Nie umiem im zrobić zdjęcia, żeby nie świeciły się im oczy...

Pierwsza współpraca

2011-12-19T12:05:00.000-08:00

Jest mi niezmiernie miło poinformować, że udało mi się nawiązać pierwszą współpracę z wydawnictwem. Jest to Wydawnictwo Zielona Sowa. Zajęła się mną przesympatyczna Pani Kornelia. Sama mogłam wybrać książki do recenzji ale nie sądziłam, że otrzymam ich tak wiele. Jestem bardzo mile zaskoczona i mam nadzieję, że nie zawiodę zaufania jakim mnie obdarzono.

A poniżej pozycje, które wybrałam.

1. Rossella Rasulo - "Zaplątani w miłość"
2. Aniela Cholewińska-Szkolik - "Jak wytrzymać z dorosłymi i nie zwariować"
3. Aleksander Dumas - "Dama Kameliowa"
4. Anna Jankowska - "Trudne tematy dla mamy i taty - czyli jak wychować dziecko na człowieka"
5. Beata Kołodziej - "Klątwa Ducha Gór"
6. Beata Kołodziej - "Krakowska przygoda Matyldy Niespodziewanej i Honoriusza Podwawelskiego"
7. Gill Guile - "Świąteczne opowieści"

"Twarożek Białej Damy i inne dania prosto z bajki"

2011-12-18T12:20:00.000-08:00

Tytuł:Twarożek Białej Damy i inne dania prosto z bajki
Autor: Beata Biały
Wydawnictwo:Ezop
Liczba stron:78
Data wydania:2006

O tym, że dzieci uwielbiają pomagać w kuchni wiemy chyba wszyscy.
I to właśnie do młodszych czytelników skierowana jest ta książka kucharska.
Podzielona została tematycznie na trzy rozdziały: coś na ząb, na ciepło, na słodko.W każdej grupie znajdziemy kilka łatwych ale jakże ciekawych przepisów.

Jednak nie jest to zwykła książka kucharska. Jest wyjątkowa ponieważ każdy przepis poprzedzony jest bajkową historią.
Dowiemy się więc, że placki ziemniaczane wymyślił Szewczyk Dratewka albo, że grzanki wynalazł Kopciuszek. Poznamy sposób przyrządzenia Kanapek Jasia i Małgosi,Lustra truskawkowego Bazyliszka czy Pieczonych ziemniaków Wawelskiego Smoka.

Mi najbardziej podobała się historia Racuchów Siedmiu Krasnoludków. Otóż Krasnoludki zaprosiły na podwieczorek Królewnę Śnieżkę. Planowały podać szarlotkę ale niestety Gapcio, który miał ją dokończyć zgubił przepis. Jednak nie poddał się i zrobił to co umiał. Na podwieczorek zostały podane pachnące, złociste racuchy.

Przepisy są bardzo proste więc każdy kilkulatek sam sobie poradzi z przygotowaniem dania. Oczywiście nasza pomoc będzie niezbędna przy smażeniu lub pieczeniu. Ale nawet największym niejadkom posmakują samodzielnie przyrządzone smakołyki.

Naprawdę gorąco polecam.

"Rodzinnych ciepłych świąt"

2011-12-15T02:41:00.000-08:00

Tytuł: Rodzinnych ciepłych świat
Autor: Magda Parus
Wydawnictwo: MUZA S.A.
Ilość stron: 184
Data wydania: 2011r.

Tytuł wskazuje na to , że jest to ciepła, świąteczna opowieść. Z tym poglądem kłóci się trochę zdjęcie marnej choinki.Magda Parus wykorzystując świąteczny okres ukazuje relacje między członkami rodziny.

Główne bohaterki to dwie siostry Lena i Kamila. Towarzyszymy im w ciągu kilku kolejnych świąt.

Kamila to nadopiekuńcza matka i zaborcza żona. Tak naprawdę jest zgorzkniała i obłudna ale umiejętnie ukrywa te cechy po maską spokoju i uśmiechu. Wyręcza we wszystkim męża, a syna studenta traktuje jak przedszkolaka. Odnosi się do nich uprzejmie; starannie maskując swoje uczucie wyższości. Jej decyzje są ostateczne i nie podlegają dyskusji.Idealne święta dla Kamili to wspólne oglądanie telewizji przeplatane spożywaniem posiłków oraz wyjściem do kościoła.

Lena to szczęśliwa mężatka i mama dwóch córeczek. Pierwsze święta w nowym domu rzeczywiście są miłe i radosne. Z roku na rok atmosfera robi się coraz mniej przyjemna .Wigilia staje się dla Leny trudnym momentem ponieważ gości u siebie matkę męża, kobietę wiecznie niezadowoloną i marudną. Ponadto mąż Leny jest pod ogromnym wpływem matki i z tego powodu odsuwa się od żony i dzieci. Czuły i kochający na początku zamienia się w wulgarnego i chamskiego człowieka. Swoimi słowami bardzo rani bliskie osoby, najbardziej dzieci. Jest miły tylko dla swojej matki. Każde kolejne święta są coraz trudniejsze i mniej radosne. W czasie ostatniej Wigilii spędzanej już osobno tzn. Grzegorz w salonie z matką, a Lena z córkami w pokoiku; dochodzi do tragedii.

Magda Parus na przykładzie dwóch rodzin niweczy stereotyp radosnej świątecznej atmosfery i ukazuje jak określone relacje mogą zniszczyć rodzinne więzi.
Żałuję, że przeczytałam tę książkę teraz, przed świętami bo jest naprawdę bardzo smutna i długo się pozostaje pod jej przygnębiającym wpływem.

Książka jest napisana prostym językiem i czyta się ją bardzo szybko.
„Rodzinnych ciepłych świąt” nie jest lekturą lekką i przyjemną, ale naprawdę gorąco polecam jej przeczytanie.

"Gupikowo"

2011-12-13T02:48:00.000-08:00

Tytuł:"Gupikowo"
Autor:Monika Kowaleczko - Szumowska
Wydawnictwo:Bis
Ilość stron:120
Data wydania:2011r.

Chyba każdy z nas będąc dzieckiem marzył o zwierzątku.
Takie marzenia ma także trzynastoletnia Marysia. Udaje jej się je zrealizować i Marysia staje się posiadaczką akwarium i rybek. Autorytetem jest dla niej doświadczony akwarysta, tata Madzi, która jest opiekunką młodszego rodzeństwa Marysi .
Cała rodzina dziewczynki angażuje się w zakładanie akwarium i zakup rybek, a także opiekę nad nimi. Nie brakuje zabawnych sytuacji ale są też smutne zdarzenia jak np. choroba czy śmierć ukochanych rybek.

Lektura oswaja dzieci z obowiązkami jakie wynikają z posiadania zwierzątka,a ponadto autorka bardzo umiejętnie wplata w treść różne ciekawostki z życia ryb akwariowych.

Dużym plusem "Gupikowa" jest czcionka, nieco większa, wyraźna więc idealna dla dzieci.

Książka jest naprawdę świetna, napisana zabawnie i przyjemnie. Czyta się ją jednym tchem. Podobała się zarówno mi jak i moim córkom.
Polecam gorąco.

Ktoś wyjątkowy

2011-12-10T11:51:00.000-08:00

Dzisiaj chcę opowiedzieć o kimś wyjątkowym.
Madzia z blogu http://biblioteczkamagdalenardo.blogspot.com/ to osoba bardzo sympatyczna, miła i dobra. Pomaga mi od pierwszych chwil kiedy zaczęłam pisać blog.
Nie znam jej osobiście ale wierzcie mi, znam się na ludziach i od pierwszej chwili wiem kto jaki jest.

Jakiś czas temu skomentowałam u Madzi na blogu przepiśnik własnoręcznie przez nią wykonany. A co na to twórczyni tego cuda? Wysyła mi e-maila i pyta o adres. Bardzo rzadko spotykam tak bezinteresowne osoby w swoim życiu. Madziu dziękuję Ci, że jesteś.

Na zdjęciu cudeńka od Madzi, były jeszcze herbatki ale niestety już wykorzystane.

"Wojny w Spa"

2011-11-23T23:36:00.000-08:00

Tytuł:"Wojny w Spa""
Autor: Chris Manby
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Ilość stron: 320
Data wydania:2009r.

Okładka tej książki jest bardzo kobieca, jaskrawy róż na białym tle, to połączenie kolorów przyciąga wzrok.

Emily to skromna dziewczyna, która otwiera salon piękności "Pieprzyk". Wraz z przyjaciółkami świadczy usługi kosmetyczne na najwyższym poziomie. Zupełnie przez przypadek do salonu trafia Carina popularna gwiazda reality show, która znana jest z tego, że jest znana. Od tej pory salon staje się modny i przeżywa ogromne oblężenie przez klientów. Carina regularnie korzysta z usług "Pieprzyka".
Emily cieszy się z tej przyjaźni z gwiazdą ale nie wie jeszcze, że ona wcale nie darzy jej sympatią, ale chce się zemścić za nieprzyjemny wypadek ze szkolnych lat.

Książka spodoba się kobietom, które cenią piękny wygląd i lubią poddawać się zabiegom kosmetycznym.

"Wojny w Spa" to lektura lekka i przyjemna. Znajdziemy w niej zabawne dialogi, ciekawą narrację oraz wiele zwrotów akcji. Idealna na smętne jesienne popołudnie.

Pokaz mi swoja biblioteczkę

2011-11-20T07:34:00.000-08:00

Do zabawy "Pokaż mi swoją biblioteczkę" zaprosiła mnie Magdalena z blogu
biblioteczkamagdalenardo.blogspot.com . Jest to moja pierwsza blogowa zabawa, Madziu dziękuję za zaproszenie.

Pierwsze dwa zdjęcia to półki z typowo kobiecą literaturą.

Na tej półce mieszczą się książki niedawno przeczytane albo oczekujące na czytanie.

Na kolejnej półce króluje moja ukochana Musierowicz M., brakuje mi jeszcze kilku pozycji, a chciałabym mieć w komplecie całą Jeżycadę.

Następna półka to zbiór literatury młodzieżowej, zarówno tej nowszej jak i starszej.
Znajduje się tu też parę książek kucharskich, marzy mi się półka w kuchni i na niej kolekcja książek kucharskich, ale jakoś mój budżet niweluje te marzenia...

Kolejne trzy półki to różne pozycje, są tu zarówno słowniki jak i książki L.M.Montgomery.

Poniżej półki z książkami w pokoju mojej młodszej córki.

A te półki z książkami należą do mojej starszej córki.

Do zabawy zapraszam Mery z Krainy Andersena, Catalinę z blogu Kawa z cynamonem oraz Leanne z blogu Kawa ze śmietanką.

Stosik nr 1

2011-11-15T10:17:00.000-08:00

Z wielką przyjemnością prezentuję mój pierwszy blogowy stosik. Od góry:

"Wyspa Palm" - Dorothea Benton Frank
"Nigdy dość" - Malwina Kowszewicz
"Zjadając siebie" - Candida Crewe
"Zona 22" - Tig Hague
"Rok w poziomce" - Katarzyna Michalak
"Cukiernia pod Amorem" - Małgorzata Gutowska-Adamczyk
"Czarny koń" - Tami Hoag
"Winny jak grzech" - Tami Hoag

"Pensjonat Sosnówka"

2011-11-15T10:05:00.000-08:00

Tytuł: "Pensjonat Sosnówka"
Autor: Maria Ulatowska
Wydawnictwo: Prószyński I S-Ka
Ilość stron: 360
Data wydania: 2011r.

Nie mogłam się doczekać kiedy przeczytam książkę "Pensjonat Sosnówka". Ponieważ jest to kontynuacja "Sosnowego dziedzictwa" miałam nadzieję, że będzie się ją czytało tak samo przyjemnie. Nie myliłam się.

Anna Towiańska w odremontowanym dworku na Kujawach otwiera pensjonat, który ma być miejscem dla wędkarzy, grzybiarzy i osób pragnących odpoczynku w ciszy i spokoju. Poznajemy dalsze losy Anny i jej przyjaciół:pani Irenki, Dyzia, rodziny Koniecznych oraz wielu innych. W tym także gości pensjonatu, zazwyczaj miłych ale zdarzają się też mniej sympatyczni.

"Pensjonat Sosnówka" to książka napisana lekko, z każdej kartki bije ciepło. Może jest bardziej sielankowa niż pierwsza część ale dla mnie nie jest to wadą. Jest idealnym lekiem na zły humor, czytając ją zapomina się o troskach i zmartwieniach. Umacnia wiarę w ludzi, którzy potrafią być dobrzy, uczciwi i z przyjemnością pomagają innym.

"Sosnowe dziedzictwo"

2011-11-08T03:12:00.000-08:00

Tytuł:"Sosnowe dziedzictwo"
Autor: Maria Ulatowska
Wydawnictwo: Prószyński Media, Prószyński I S-Ka
Ilość stron: 296
Data wydania:2011r.

Po zapoznaniu się z recenzjami tej książki byłam pewna, że chcę ją przeczytać. Bardzo podoba mi się okładka oraz tytuł.

Anna Towiańska zostaje właścicielką zaniedbanego dworku Sosnówka. Pragnie przywrócić mu dawną świetność. Przygarnia porzuconą psinę Szyszkę i poznaje mieszkańców miasteczka. Są to ludzie serdeczni, ciepli, sympatyczni a przede wszystkim śpieszą z pomocą każdemu kto tego potrzebuje. Bohaterka szybko staje się jedną z nich i wrasta w tą kujawską społeczność. W Sosnówce odnajduje swoje miejsce na ziemi i pragnie tu zostać.

"Sosnowe dziedzictwo" czyta się bardzo przyjemnie. Szczególnie wtedy kiedy mamy trudny dzień lub zły humor. Ta książka przeniesie nas w bajkowy świat, gdzie wszyscy są mili i dobrzy, kłopoty nie istnieją, a wszystko układa się po naszej myśli. Czasy wojny i rodzinne dramaty pięknie przeplatają się z sielankową wręcz teraźniejszością.

Książka bardzo mi się podobała i nie mogę się doczekać kiedy przeczytam drugą część pt. "Pensjonat Sosnówka". Urzekła mnie ta wszechobecna dobroć i empatia. Może dlatego, że w codziennym życiu bardzo mi tego brakuje.

Wygrałam!!!

2011-11-07T23:11:00.000-08:00

Wygrałam konkurs u Isabelle! Jestem zaskoczona ale i bardzo, bardzo szczęśliwa.

Czy to możliwe, że zła passa się w końcu ode mnie odwróci?
Bardzo bym chciała, a jak widać wszystko jest na dobrej drodze.

"Moja szyja mi się nie podoba"

2011-11-03T01:25:00.000-07:00

Tytuł: Moja szyja mi się nie podoba
Autor: EphrOn Nora
Świat Książki
Ilość stron: 144
Data wydania: 2008r.

Nora Ephron to amerykańska scenarzystka filmowa. Nominowana do Oskara za najlepsze scenariusze do filmów "Kiedy Harry poznał Sally", "Silkwood" i "Bezsenność w Seattle", który również wyreżyserowała.
Wydawało mi się, że książka napisana przez osobę z taką rekomendacją będzie porywająca, a co najmniej ciekawa.

Okładka oraz tytuł książki wskazują na to, że jest to jakiś "urodowy"poradnik.
Jest to jednak bardzo mylące wrażenie.
"Moja szyja mi się nie podoba" to zbiór dosyć luźnych felietonów, przy czym nie są one ze sobą w żaden sposób powiązane, każdy jest zupełnie odrębnym tematem.
Autorka przedstawia swoje refleksje na temat urody, młodości, gotowania, pracy, mieszkania.

"Moja szyja mi się nie podoba" to książka nudna i nijaka. Z gatunku takich do przeczytania i zapomnienia.

"Kochałem ją"

2011-11-01T11:09:00.000-07:00

Tytuł: Kochałem ją
Autor: Anna Gavalda
Świat Książki
Ilość stron: 160
Data wydania: 2010r.

Mała niepozorna książeczka z piękna okładką. Do przeczytania w dwie godziny.
Jednak porusza bardzo trudne tematy.

Chloe to młoda kobieta, która wraz z mężem i dwiema córeczkami prowadzi szczęśliwe życie. Jednak to szczęście zostaje zburzone przez męża bohaterki, który porzuca swoją rodzinę dla innej kobiety. Chloe wpada w rozpacz i nie umie sobie poradzić z zaistniałą sytuacją. Z pomocą przychodzi jej teść, który zabiera kobiete i jej córki do swojego domu na wsi. Tam bohaterka poznaje inne oblicze nielubianego do tej pory teścia. Wieczorne rozmowy sprawiają, że Pierre i Chloe poznają się lepiej, a co najważniejsze zaczynaja sobie ufać. Okazuje się, że on parę lat wcześniej także miał kochankę. Była ona miłością jego życia, nigdy nie kochał nikogo tak jak kochał Matyldę. Jednak w przeciwieństwie do syna nie porzucił swojej rodziny, został z żoną, ale całe życie myślał o ukochanej. Który z nich zachował się właściwie? Czy ten, który posłuchał głosu serca, czy ten, który wykazał sie rozsądkiem i odpowiedzialnością?

Książka pisana głównie w formie dialogu między młodą kobietą a starszym mężczyzną. Ukazuje temat miłości, odpowiedzialności z dwóch punktów widzenia; przez osobę porzuconą oraz porzucającą.

Proszę o pomoc

2011-11-01T10:10:00.000-07:00

Mam gorąca prośbę. Ponieważ prowadzę bloga dopiero od kilku dni wielu rzeczy jeszcze nie umiem.
Proszę o łatwą instrukcję jak wstawiać banery do stron z konkursami, umiem tylko wstawiać linki do stron, a nie wiem jak wstawić baner.
Z góry dziękuję za pomoc.

"Księga motyli"

2011-11-01T10:00:00.000-07:00

Tytuł: Księga motyli
Autor: Doda Około-Kułak
Świat Książki
Ilość stron: 222
Data wydania: 2009r.

"Czy to możliwe, żeby w ciągu tygodnia moje życie rozleciało się jak potrącona przez nieuwagę budowla z klocków? Och, możliwe. Przecież życie moich dziadków rozpadło się w ciągu kliku minut. No cóż nie stanowiło to dla mnie pociechy"

Monika to spokojna księgowa, która wiedzie dość nudne życie we Wrocławiu. Po śmierci ojca czuje się bardzo samotna, nie ma żadnych bliskich krewnych. Postanawia rozwikłać tajemnice z przeszłości swojej rodziny. Przede wszystkim chce dowiedzieć się czegoś o swojej matce, z jakiego powodu opuściła męża i małą córeczkę. Nie jest to łatwe zadanie, ojciec nie zostawił żadnych pamiątek, dokumentów, które mogłyby naprowadzić Monikę na jakiś trop. Jedyną wskazówką są dwa listy znalezione w kieszeni jego marynarki. Bohaterka stawia wszystko na jedną kartę, rzuca prace i wyjeżdża do Sanoka, nastepnie do Lwowa. W rozwikłaniu rodzinnej tajemnicy pomaga jej wiele osób. Jedną z nich jest Stefan, z którym połączy ją uczucie. Czy Monice uda się znaleźć rozwiązanie zagadki, czy pozna rodzinne sekrety?

Książkę czyta sie bardzo przyjemnie, naprawdę trzyma w napięciu aż do ostatniej strony. Trzeba sobie zarezerwować wolne popołudnie bo nie można się od niej oderwać.

"Terapia Pauliny P"

2011-10-31T16:19:00.000-07:00

Tytuł: Terapia Pauliny P
Autor: Ryszard Sadaj
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Ilość stron:223
Data wydania: 2002r.

Czasem mam ochotę przeczytać przyjemną, zabawną, dobrze napisaną książkę. Do takich należy własnie "Terapia Pauliny P".
Tytułowa bohaterka w formie dziennika prowadzonego na polecenie psychologa opisuje swoje codzienne życie.
Jest 38-letnią bibliotekarką, zajmuje się także sprzedażą kosmetyków Avonu i projektowaniem ubrań. Syn Witek cały wolny czas spędza przed komputerem, a córka Emilka przed lustrem w łazience. Jej mąż Marian, krakowski literat mocno nadużywa alkoholu więc Paulina stawia mu warunek, jeśli w ciągu pół roku chociaż raz upije się ona wystąpi o rozwód. I to jest jedyny minus tej książki, ponieważ bohaterka na co trzeciej stronie zastanawia się czy rozwieść się z mężem czy też nie. Sprawa się komplikuje gdy okazuje się, że przyjaciółki Pauliny są żywo zainteresowane Marianem.
Ciekawe perypetie bohaterki w połączeniu z barwnymi postaciami występującymi w książce to gwarancja dobrej lektury. "Terapia Pauliny P" to powieść lekka, trochę romantyczna, czyta się ją "jednym tchem".

WYGRAŁAM!!!

2011-10-31T15:09:00.000-07:00

Udało się, wygrałam konkurs http://sabinkat1.blogspot.com/2011/10/abcmagdaleny-kordel-rozstrzygniecie.html.

Nagrodą jest książka Pani Magdaleny Kordel "Okno z widokiem".

Jestem strasznie szczęśliwa z tego powodu. Nie sądziłam, ze uda mi się wygrać ponieważ konkurencja była bardzo mocna. Super książka w dodatku z dedykacją autorki jest dla mnie wspaniałą nagrodą.

Pierwszy wpis

2011-10-27T06:13:00.000-07:00

Pokonując wszystkie obawy odważyłam się założyć bloga. To mój pierwszy wpis. Mam nadzieję, że ktoś będzie do mnie zaglądał. Zapraszam serdecznie.